Antakya'yı gezmeye devam ediyoruz.
Baharatçısı,marangozu,semercisi ve kuruyemişçisi ile işte Uzunçarşı!
Fotoğraflara bakıp da çarşının tamamı böyle zannetmeyin.Benim görebildiğim kadarı ile bir tane marangoz dükkanı,iki de semerci kalmış.Baharatçı dükkanlarının durumu daha iyi.Ne de olsa baharatı ithal etmeyi henüz akıl edemedik.
Natural defne sabunları...İçindekiler;defne yağı ve kostik.Kostik binlerce yıldır sabun yapımında kullanılan bir kimyasal.Binlerce yıl boyunca atalarımız bu sabunları kullandı demek ki.Uzunçarşı'da defne sabununun kilosu 10 Lira.Şampuanlarla kıyas edince ne kadar ucuz değil mi?Üstelik ne olduğunu bilmediğimiz tehlikeli kimyasallar içermiyor.''Saçımı sertleştirir mi acaba'' diye de endişe etmeyin.Şöyle bir hafta_on gün sabredin.Kullanmaya devam ettikçe sorun ortadan kalkıyor.Yeşil renkli olanı zeytinyağlı,diğeri defne sabunu.
Semerciliğin buralarda hala devam ettiğini görmek güzel.Siz hiç atla eşşekle yayla gezintisi yaptınız mı?Ben yaptım ve diyorum ki:Bu meslek ölmemeli:)
Bu kaşıklar bir çoğunuza çirkin görünebilir ama bana göre çok değerli.Her şeyden önce el emeği.Bize ait bizden...Bir tane aldım.Şark odası yapmayı planlıyorum ya.Tahta kaşıksız şark odası olur mu?
Uzunçarşı'da alışveriş yaptığımız bir dükkana sorduk:
_''Buralarda sepetçi var mı?''
_''Kalmadı artık eskisi gibi.Perşembe günleri getirip elde dolaştırıyorlar''
Aynı günün akşamında,İskenderun'da ulusal bir markete girdik.Uzakdoğudan sepetler gelmiş.Reyon dolu.Yılbaşı vesilesiyle getirildi sanırım.Tee nerelerden sepet geliyor,marketlerde en güzel reyonlarda satışa sunuluyor.'Komşunun tavuğu komşuya kaz görünürmüş' derler.
Her neyse;sebze haline girmeden sol taraftaki dükkanlardan birinde sepet bulduk,tevafuken.Sepetler iki senedir dükkanda beni bekliyormuş:)Arabanın bagajını sepetle doldurup,bavulu da arka koltukların altına doğru yerleştirdik.Zaten artık tatilimiz de bitmişti.İskenderun üzerinden eve doğru yola çıktık.
Bir sonraki yazıda eski Antakya evleri ve Habib-i Neccar Camii(inşaAllah).
Hava kararmaya başlayınca ertesi gün tekrar gelmek üzere otele döndük.El dokuması ipekli kumaşlar satan dükkanlara uğrayamamıştım çünkü. 
İpek böcekçiliği eskisi kadar yapılmıyor malum.Ne mutlu ki Harbiye'de bu mesleği hala sürdürenler varmış.El tezgahlarında dokudukları ipekli-pamuklu ya da keten kumaşları burada satışa sunuyorlar.Kumaşlar muhteşem!İpek eşarplar,şallar,masa örtüleri...
Dükkanların içine birer de tezgah yerleştirmişler.İpeğin ham hali pamuğu andırıyor.Biraz daha narin ve yumuşak.
+DSC00167.JPG)
Hicri yeni yıl(1431) tüm dünyaya hayır ve bereket getirsin.Zaman,vadedilen sona doğru akıp gidiyor.Öyle ki bu sonun aslında bir sonu yok(Allah'ın(C.C.) dilediği hariç).
